Crisisinterventietherapie

Reeds in de jaren 1940 geconceptualiseerd en in de jaren 1960 ontwikkeld biedt zij een onmiddellijk antwoord op situaties van psychische crisis. Ze beoogt het individu te stabiliseren en de escalatie van het lijden te voorkomen, door aard en ernst van de crisis te beoordelen, inclusief het suïciderisico. Ze wordt ingezet in de spoedzorg, de acute geestelijke gezondheidszorg en bij middelenmisbruik.

Deze therapie wordt uitgebreid behandeld (principes, indicaties, protocol, mate van evidentie) in deel 2 van de Mémento des Psychothérapies. Bekijk het deel.