Therapeutische neologismen

Korte benadering gericht op de plasticiteit van de identiteit: zij verzacht verstarde zelfrepresentaties zodat de persoon zich aan nieuwe contexten kan aanpassen zonder de persoonlijke samenhang te verliezen. De afkorting TIAB blijft invariant als acroniem.

Korte benadering die werkt aan het zelfverhaal: door de narratieve draad van de ervaring te herordenen, herstelt zij een gevoel van continuïteit en handelingsvermogen. De afkorting TBRN blijft invariant als acroniem.

Korte benadering die gevoelens, gedachten en gedragingen herafstemt rond een emotionele coherentie: zij behandelt affectieve tegenstrijdigheden als hefbomen voor verandering in plaats van als symptomen. De afkorting TBCE blijft invariant als acroniem.

Overmatige obsessie met het verwerven van kennis, vaak ten koste van andere activiteiten, met name sociale.

Cognitieve oriëntatie die ertoe leidt ervaringen zo te interpreteren dat de persoonlijke identiteit wordt bevestigd.

Onvermogen om de gedachten of gevoelens van anderen correct te begrijpen, vaak met een tegenovergestelde interpretatie.

Het aannemen van problematisch gedrag om psychologische of emotionele tekortkomingen te compenseren.

Onvermogen om verandering of stress emotioneel te verwerken, wat aanzienlijk lijden veroorzaakt.

Toevlucht tot persoonlijke fictie om tekorten aan zelfwaardering of mislukkingen te compenseren.

Vermindering van de emotionele of zintuiglijke gevoeligheid, vaak ervaren als een verdoving.

Psychologische reactie waarbij de persoon overmatig reageert om zich innerlijk te verdedigen.

Techniek waarbij de therapeut luistert zonder de woorden van de patiënt onmiddellijk te interpreteren of te beoordelen.

Onvermogen om de cognitieve structuren die nodig zijn voor het leren te ontwikkelen of te vernieuwen.

Vermindering of stopzetting van de processen van neuronale reorganisatie als reactie op externe prikkels.

Therapeutisch proces waarbij de patiënt zijn gedachten en gevoelens geleidelijk herhaalt en aanpast.

Techniek die gerichte metaforen gebruikt om een volledige psychologische integratie te ondersteunen.

Therapeutische techniek waarbij de therapeut actief helpt de gedachten van de patiënt te structureren.

Verstoring van het vermogen om niet-bewuste of onmiddellijke inzichten waar te nemen of te integreren.

Het vermogen van een persoon om zich tegen emotionele veranderingen te verzetten, vaak in overmatige mate.

Het creëren van een zelfbeeld op basis van geïdealiseerde en vaak onrealistische zelfverhalen.

Denken dat wordt gekenmerkt door segmenten van kennis of ideeën die van elkaar geïsoleerd blijven.

Denken waarbij ideeën op ongeorganiseerde wijze worden samengevoegd, als de scherven van een mozaïek.

Neiging om de zelfprojectie in toekomstige scenario's tijdelijk te overdrijven.

Verandering in de manier waarop iemand zijn leven vertelt, wat een psychologische transformatie weerspiegelt.

Vasthouden aan oude en achterhaalde ideeën of overtuigingen die zich tegen verandering verzetten.

Techniek voor het einde van de sessie die eenvoudige rituelen gebruikt om een zachte overgang te bewerkstelligen.

Gevoel van onzekerheid over het vermogen om een kind te verwekken of voldragen.

Vorming van de persoonlijke identiteit die vooral gebaseerd is op overgenomen externe ideeën.

Abrupte verandering in de emotionele echo tussen patiënt en therapeut, vaak onthullend.

Herstel van de cognitieve en emotionele functies na een verstorende gebeurtenis.

Onvermogen om het eigen gedrag in een sociale context met dat van anderen te synchroniseren.

Verstoorde waarneming van sociale interacties die subtiel of van geringe intensiteit zijn.

Ontwrichting in de opbouw van het levensverhaal die verwarring en angst veroorzaakt.

Emotionele afhankelijkheid waarbij één enkele relatie of één enkel object de emotionele voldoening levert.

Cognitieve regressie waarbij gedachten terugkeren naar eerdere, minder complexe toestanden.

Overmatige cognitieve fixatie op ideeën of concepten, die zich tegen verandering verzet.

Verwijzing naar het vermogen om geluiden op een emotioneel geladen manier te herinneren.

Verkeerde interpretatie van sociale signalen, waarbij verbanden worden gezien die er niet zijn.

Proactieve benadering om het emotionele evenwicht te behouden en stoornissen te voorkomen.

Therapeutische benadering die emoties opnieuw in evenwicht brengt door middel van minimale prikkels.

Bewuste keuze om de eigen emoties of die van anderen te negeren of te minimaliseren.

Emotionele reactie die wordt uitgelokt door de combinatie van visuele en auditieve prikkels.

Onderliggende structuur van een discours die de emotionele reacties beïnvloedt.

Het herbeleven van vroegere emoties, vaak uitgelokt door specifieke prikkels.

Concept dat wordt gebruikt om tijdelijke ondersteunende relaties in therapie tot stand te brengen.

Overmatige en irrationele angst om nieuwe emotionele relaties aan te gaan.

Gevoel van een lichte maar hardnekkige beklemming die de emotionele toestand beïnvloedt.

Verstoring van het geheugen waarbij herinneringen onwillekeurig worden gereconstrueerd.

Emotionele aantrekking tot eenzaamheid, met vermijding van sociale interacties.

Denkstijl die wordt gekenmerkt door vloeibaarheid, aanpasbaarheid en diepgang.

Impulsief gedrag waarbij de persoon tegen de aanvankelijke impuls in handelt.

Neiging om het belang van nauwkeurigheid te minimaliseren en tekortkomingen te aanvaarden.

Uiting van emoties op een provocerende of sociaal ongepaste manier.