Hedendaagse Non-duale Wegen (Modern Advaita Vedanta en Neo-Advaita)

De non-duale wegen berusten op vier van het Vedanta geërfde principes: de identiteit van Atman (het individuele zelf) en Brahman (het Absolute), de non-dualiteit als afwezigheid van ontologische scheiding, het onderzoek naar het Ik (Atma Vichara, het terugbrengen van de aandacht naar haar bron) en de afwezigheid van een handelende instantie (No-Doership). De centrale praktijk is niet filosofisch maar ervaringsgericht: het zuivere bewustzijn herkennen dat de mentale inhoud voorafgaat en draagt. De auteur onderscheidt de traditionele Advaita (geleidelijke weg met discipline, ethiek, goeroe) van de radicale Neo-Advaita (Parsons) die elk kader verwijdert en stelt dat de herkenning reeds aanwezig is. Het is geen medisch behandelinstrument, maar een weg van bevrijding (Moksha), voorzichtig toepasbaar bij zincrises, rumineren en gestabiliseerde angst; de auteur benadrukt de risico's (spiritual bypassing, depersonalisatie) en de noodzaak van een parallel psychotherapeutisch werk.

Deze therapie wordt uitgebreid behandeld (principes, indicaties, protocol, mate van evidentie) in deel 8 van de Mémento des Psychothérapies. Bekijk het deel.