การบำบัดโดยการกระตุ้นพฤติกรรม

รูปแบบหนึ่งของการบำบัดทางพฤติกรรมที่พัฒนาในทศวรรษ 1970 เพื่อรักษาโรคซึมเศร้า เริ่มจากการสังเกตว่าผู้ป่วยซึมเศร้ามีพฤติกรรมที่ทำให้พวกเขาอยู่ในสภาวะนั้น ผ่านการวิเคราะห์หน้าที่การงาน ลดการหลีกเลี่ยงและให้ผู้ป่วยมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่ให้รางวัล ข้อบ่งชี้หลักคือโรคซึมเศร้าแบบขั้วเดียว

การบำบัดนี้ได้รับการกล่าวถึงอย่างละเอียด (หลักการ ข้อบ่งชี้ โปรโตคอล ระดับหลักฐาน) ใน deel 2 ของ Mémento des Psychothérapies. ดูส่วนนี้.