Yunus Terapisi (Dolphin Assisted Therapy)

Yunus terapisi, David Nathanson'ın 1978'den itibaren Florida'da geliştirdiği ve dil ile motor öğrenmede hızlanma iddia ettiği protokoller modelinde, hastaları (çoğunlukla bilişsel engelli çocuklar) esaret altındaki yunuslarla ilişkiye sokar. Yazar, iddia edilen alanın olağandışı derecede geniş olduğunu (otizm, Down sendromu, serebral palsi, DEHB, depresyon) belirtir; bu, başlı başına eleştirel bir ilk sinyaldir. Açıklayıcı kayıtları (yunusun ultrason ekosonar hipotezi dahil) aktarır, ancak bunların eşit olmayan inandırıcılığını ve Brensing, Linke ve Todt'un 2003'te yaptıkları gerekçeli çürütmeyi belirtir. Bölüm, güçlü bir eleştirel mesafe ve esaretin etik sorunlarına karşı duyarlılıkla sunulmaktadır.

Bu terapi; ilkeler, endikasyonlar, protokol ve kanıt düzeyi bakımından Cilt 7 içinde, yani Mémento des Psychothérapies eserinde ayrıntılı olarak ele alınmaktadır. Cildi görüntüle.