Bahçe Terapisi (Terapötik Bahçıvanlık)

Bahçe terapisi, psişik ve bedensel bakım amacıyla bahçıvanlık uygulamasının ve canlı bitkiyle temasın bilinçli ve yapılandırılmış kullanımıdır; resmi klinik belgelenmesi, Amerikan psikiyatrisinin kurucu babası Benjamin Rush ile başlar. Merkezi ilkesi: insan ile canlı bitki arasındaki ilişki, bedeni (motor beceriler), dikkati, duygulanımı (canlı bir varlığa bakım) ve mevsimsel ritmin uzun zamansallığını bir arada çağıran, kendi başına terapötik bir etkendir. Canlı olan aracılığıyla kurulan bu aracılık, aktarım yükünü hafifletir ve bu da sözele dirençli hastalarda etkinliğini açıklar. Alanı bedensel rehabilitasyondan özel eğitime ve halk sağlığında önlemeye kadar uzanır.

Bu terapi; ilkeler, endikasyonlar, protokol ve kanıt düzeyi bakımından Cilt 7 içinde, yani Mémento des Psychothérapies eserinde ayrıntılı olarak ele alınmaktadır. Cildi görüntüle.