Müzik Terapisi
Müzik terapisi, üretilen (aktif: şarkı söyleme, enstrüman çalma, doğaçlama) ya da dinlenen (edilgen) müziği klinik bir malzeme olarak devreye sokarak, dil öncesi bir ifadeyi serbest bırakmayı ve sesli diyalog yoluyla öznelerarası bir karşılaşma kurmayı hedefler. Binlerce yıllık köklere sahip olan bu disiplin, hastanede tedavi gören gazilerin gözleminden hareketle II. Dünya Savaşı sonrasında kurumsallaşmıştır. En çok yönlü ilaç dışı müdahalelerden biri olup, duygudurum ve anksiyete bozuklukları, travma sonrası stres ve psikotik bozukluklar için endikedir. Okulları (Nordoff-Robbins, Bonny'nin GIM'i, Alvin'in serbest yaklaşımı) ortak bir temel paylaşsa da hastanın aktif ya da edilgen rolüyle birbirinden ayrılır.
| Kod | TI71 |
|---|---|
| Ad (TR) | Müzik Terapisi |
| Fransızca ad | Musicothérapie |
| Kısaltma (FR) | MUT |
| Kurucular | E. Thayer Gaston (père de la musicothérapie américaine), Juliette Alvin (école de Londres, 1958), Paul Nordoff & Clive Robbins (improvisation, 1959), Helen Bonny (Guided Imagery and Music, 1973) |
| Yıl | institutionnalisation moderne : 1950 (National Association for Music Therapy) |
| Ekol / Dalga | Arts-thérapies / médiation sonore ; distinction musicothérapie active et réceptive |
| Referans cilt | Mémento des Psychothérapies'in Cilt 6 |
Bu terapi; ilkeler, endikasyonlar, protokol ve kanıt düzeyi bakımından Cilt 6 içinde, yani Mémento des Psychothérapies eserinde ayrıntılı olarak ele alınmaktadır. Cildi görüntüle.