Κηποθεραπεία (Θεραπευτική Κηπουρική)

Η κηποθεραπεία είναι η συνειδητή και δομημένη χρήση της κηπουρικής πρακτικής και της επαφής με το ζωντανό φυτό για σκοπούς ψυχικής και σωματικής φροντίδας· η τυπική κλινική της τεκμηρίωση ξεκινά με τον Benjamin Rush, ιδρυτικό πατέρα της αμερικανικής ψυχιατρικής. Η κεντρική της αρχή: η σχέση μεταξύ του ανθρώπου και του ζωντανού φυτού είναι από μόνη της ένας θεραπευτικός παράγοντας που κινητοποιεί ταυτόχρονα το σώμα (κινητικότητα), την προσοχή, τη συναισθηματικότητα (φροντίδα ενός ζωντανού όντος) και τη μακρά χρονικότητα του εποχικού ρυθμού. Η διαμεσολάβηση μέσω του ζωντανού αμβλύνει το φορτίο της μεταβίβασης, γεγονός που εξηγεί την αποτελεσματικότητά της σε ασθενείς ανθεκτικούς στον λόγο. Το πεδίο της εκτείνεται από τη σωματική αποκατάσταση έως την ειδική αγωγή και την πρόληψη στη δημόσια υγεία.

Αυτή η θεραπεία καλύπτεται αναλυτικά (αρχές, ενδείξεις, πρωτόκολλο, επίπεδο τεκμηρίωσης) στον Τόμο 7 του Mémento des Psychothérapies. Δείτε τον τόμο.