Τα όργανα μέτρησης

Το επίπεδο δυσφορίας ή άγχους που βιώνει το άτομο στο εδώ και τώρα, σύμφωνα με τη δική του εκτίμηση.

Κατά πόσο μια θετική πεποίθηση για τον εαυτό γίνεται αντιληπτή ως αληθινή — πέρα από τη διανοητική γνώση, το βιωματικό αίσθημα.

Η γενική ευεξία του θεραπευόμενου — προσωπική, σχεσιακή, κοινωνική και συνολική — που παρακολουθείται συνεδρία με συνεδρία.

Η ποιότητα της θεραπευτικής συμμαχίας όπως τη βιώνει ο θεραπευόμενος: δεσμός, συμφωνία στους στόχους και στη μέθοδο.

Η υποκειμενική θέση του ατόμου στην πορεία του — πρόοδος, εμπιστοσύνη, κίνητρο — και το επόμενο ρεαλιστικό βήμα.

Δύο διαστάσεις της αμφιθυμίας απέναντι στην αλλαγή: πόσο σημαντική είναι για το άτομο και πόσο ικανό αισθάνεται.

Η ένταση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων που βιώθηκαν τις τελευταίες δύο εβδομάδες.

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων γενικευμένου άγχους τις τελευταίες δύο εβδομάδες.

Η ένταση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων, τόσο των γνωστικών όσο και των σωματικών.

Άγχος και κατάθλιψη, σχεδιασμένη για το σωματικό πλαίσιο (αποφεύγει τα σωματικά ερωτήματα που παραπλανούν στους σωματικά ασθενείς).

Τρεις αρνητικές καταστάσεις που μετρώνται χωριστά: κατάθλιψη, άγχος και ένταση/στρες.

Η απελπισία — αρνητικές προσδοκίες για το μέλλον — βασικός δείκτης του κινδύνου αυτοκτονίας.

Σε ποιον βαθμό οι καταστάσεις ζωής του τελευταίου μήνα γίνονται αντιληπτές ως στρεσογόνες, απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες.

Δύο μορφές του άγχους: άγχος κατάστασης (στην παρούσα στιγμή) και άγχος χαρακτηριστικού (σταθερή προδιάθεση).

Θετική υποκειμενική ευεξία τις τελευταίες δύο εβδομάδες — διάθεση, ζωτικότητα, ενδιαφέρον — χωρίς παθολογικοποίηση.

Διαθεσιακή ενσυνειδητότητα σε πέντε όψεις: παρατήρηση, περιγραφή, ενσυνείδητη δράση, μη κρίση, μη αντίδραση.

Η ικανότητα να αντιμετωπίζει κανείς τον εαυτό του με καλοσύνη στην αποτυχία και στον πόνο: καλοσύνη προς τον εαυτό, κοινή ανθρωπότητα, ενσυνειδητότητα.

Γενική αυτοεκτίμηση: το αίσθημα προσωπικής αξίας.

Δύο ανεξάρτητες διαστάσεις της διάθεσης: θετικό συναίσθημα και αρνητικό συναίσθημα.

Ψυχολογική ευελιξία και βιωματική αποφυγή — κεντρική διεργασία της ACT.

Το υποκειμενικό αίσθημα μοναξιάς και κοινωνικής απομόνωσης.

Ψυχική δυσφορία συνδεδεμένη με την κλιματική αλλαγή: μηρυκασμός, γνωστική και λειτουργική αλλοίωση.

Η σοβαρότητα της κατάθλιψης, όπως αξιολογείται από τον κλινικό σε μια συνέντευξη.

Η σοβαρότητα του άγχους (ψυχικού και σωματικού), όπως αξιολογείται από τον κλινικό.

Η σοβαρότητα της κατάθλιψης, σχεδιασμένη για υψηλή ευαισθησία στις αλλαγές υπό θεραπεία.

Η σοβαρότητα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των εμμονών.

Η παρουσία και η σοβαρότητα των αυτοκτονικών σκέψεων και συμπεριφορών.

Η παρουσία και η ένταση των μετατραυματικών συμπτωμάτων σύμφωνα με τα κριτήρια του DSM-5.

Ο υποκειμενικός αντίκτυπος ενός τραυματικού γεγονότος: διεισδύσεις, αποφυγή, υπερδιέγερση.

Επικίνδυνη, επιβλαβής ή εξαρτητική κατανάλωση αλκοόλ.