Θεραπευτικές Μαριονέτες

Η θεραπευτική μαριονέτα στηρίζεται στην ιδιότητα ενός ορατού, χειραγωγήσιμου και απο-στασιοποιήσιμου τρίτου: η προβολή σε ένα ζωντανεμένο αντικείμενο επιτρέπει στο υποκείμενο να αποθέσει, να μετασχηματίσει και να ιστορικοποιήσει ένα ψυχικό περιεχόμενο που στον άμεσο λόγο θα παρέμενε απρόσιτο ή υπερβολικά απειλητικό. Κληρονόμος τελετουργικών και σκηνικών παραδόσεων (Wayang, Bunraku, Guignol), θεωρητικοποιείται από τη Madeleine Lions ως διακριτή από την αποκατάσταση, την ψυχαγωγία και την παιδαγωγική εμψύχωση. Χρησιμοποιείται σε παιδιά με μεγάλη οδύνη και στα ιδρύματα, και από τη δεκαετία του 1970 στην αποκατάσταση της αφασίας (μετά από εγκεφαλικό ή κρανιοεγκεφαλική κάκωση).

Αυτή η θεραπεία καλύπτεται αναλυτικά (αρχές, ενδείξεις, πρωτόκολλο, επίπεδο τεκμηρίωσης) στον Τόμο 6 του Mémento des Psychothérapies. Δείτε τον τόμο.