Ζωοθεραπεία (Θεραπεία με τη Μεσολάβηση Ζώων)

Η ζωοθεραπεία γεννιέται από μια τυχαία διαπίστωση του παιδονευροψυχιάτρου Boris Levinson το 1953, όταν ένα μουτιστικό παιδί απευθύνθηκε στον σκύλο του Jingles και κατέληξε να μιλήσει μέσω αυτού· τη διαπίστωση αυτή τη τυποποίησε στο The Dog as a Co-Therapist (1962). Το πεδίο της είναι εγκάρσιο, δομημένο ιδίως γύρω από τη γηριατρική (σοβαρές νευρογνωσιακές διαταραχές, ψυχοσυμπεριφορικά συμπτώματα που ελαφρύνονται στις μονάδες φροντίδας). Το διεθνές πλαίσιο του IAHAIO (2014, αναθεωρημένο το 2018) διακρίνει τρεις τρόπους: τη θεραπεία με τη βοήθεια ζώων (AAT, μετρήσιμος κλινικός στόχος), τις δραστηριότητες με τη βοήθεια ζώων (AAA, ψυχαγωγικός στόχος) και την παιδαγωγική με τη βοήθεια ζώων (AAE).

Αυτή η θεραπεία καλύπτεται αναλυτικά (αρχές, ενδείξεις, πρωτόκολλο, επίπεδο τεκμηρίωσης) στον Τόμο 7 του Mémento des Psychothérapies. Δείτε τον τόμο.