درمان حساسیت‌زدایی منظم

این روش که توسط Joseph Wolpe در دهه ۱۹۵۰ توسعه یافت، بر اصل بازداری متقابل مبتنی است: یک وضعیت آرامش عمیق، ناسازگار با اضطراب، به‌طور مکرر با محرک‌های اضطراب‌زا که به‌طور سلسله‌مراتبی مرتب شده‌اند همراه می‌شود تا پاسخ شرطی خاموش شود. این روش برای فوبی‌های خاص، اضطراب اجتماعی و استرس پس از سانحه تجویز می‌شود.

این درمان به طور گسترده (اصول، موارد استفاده، پروتکل، میزان شواهد) در بخش 2 از Mémento des Psychothérapies. مشاهده بخش.