ابزارهای سنجش

سطح ناراحتی یا اضطرابی که فرد اینجا و اکنون احساس می‌کند، آن‌گونه که خودش ارزیابی می‌کند.

میزانی که یک باور مثبت درباره خود واقعی به نظر می‌رسد — فراتر از دانش عقلی، احساس عمیق درونی.

بهزیستی کلی بیمار — فردی، رابطه‌ای، اجتماعی و عمومی — که از جلسه‌ای به جلسه دیگر دنبال می‌شود.

کیفیت اتحاد درمانی آن‌گونه که بیمار تجربه می‌کند: پیوند، توافق درباره اهداف و روش.

موقعیت ذهنی فرد در مسیر خودش — پیشرفت، اعتماد، انگیزه — و گام بعدی واقع‌بینانه.

دو بُعد دوگانگی نسبت به تغییر: چقدر برای فرد اهمیت دارد و تا چه حد خود را توانا می‌بیند.

شدت علائم افسردگی تجربه‌شده در دو هفته گذشته.

شدت علائم اضطراب فراگیر در دو هفته گذشته.

شدت علائم افسردگی، هم شناختی و هم جسمانی.

اضطراب و افسردگی، طراحی‌شده برای بافت پزشکی (از گویه‌های جسمانی گمراه‌کننده در بیماران پزشکی اجتناب می‌کند).

سه حالت منفی متمایز — افسردگی، اضطراب و تنش/استرس — که به صورت جداگانه اندازه‌گیری می‌شوند.

ناامیدی — انتظارات منفی نسبت به آینده — شاخص کلیدی خطر خودکشی.

میزانی که موقعیت‌های زندگی در ماه گذشته به عنوان استرس‌زا، غیرقابل پیش‌بینی و غیرقابل کنترل ارزیابی می‌شوند.

دو شکل از اضطراب: اضطراب حالت (لحظه حاضر) و اضطراب صفت (گرایش پایدار).

بهزیستی ذهنی مثبت در دو هفته گذشته — خلق‌وخو، سرزندگی، علاقه — بدون بیمار‌انگاری.

ذهن‌آگاهی استعدادی در پنج وجه: مشاهده، توصیف، عمل با آگاهی، عدم قضاوت، عدم واکنش‌پذیری.

توانایی مهربانی با خود در شکست و رنج: مهربانی با خود، انسانیت مشترک، ذهن‌آگاهی.

عزت نفس کلی: احساس ارزشمندی شخصی.

دو بُعد مستقل از خلق‌وخو: عاطفه مثبت و عاطفه منفی.

انعطاف‌پذیری روانشناختی و اجتناب تجربی — فرآیند مرکزی ACT.

احساس ذهنی تنهایی و انزوای اجتماعی.

پریشانی روانی مرتبط با تغییر آب‌وهوا: نشخوار فکری، اختلال شناختی و کارکردی.

شدت افسردگی که توسط متخصص بالینی در طول مصاحبه ارزیابی می‌شود.

شدت اضطراب (روانی و جسمانی) که توسط متخصص بالینی ارزیابی می‌شود.

شدت افسردگی، طراحی‌شده برای حساسیت بالا نسبت به تغییر در طول درمان.

شدت اختلال وسواسی-اجباری، مستقل از محتوای وسواس‌ها.

وجود و شدت ایده‌پردازی و رفتار خودکشانه.

وجود و شدت علائم استرس پس از سانحه بر اساس معیارهای DSM-5.

تأثیر ذهنی یک رویداد آسیب‌زا: نفوذ، اجتناب، فوق‌برانگیختگی.

مصرف الکل خطرناک، مضر یا وابسته.