Dzogczen (Wielka Doskonałość, Tybetańska Tradycja Ningma)
Dzogczen (Wielka Doskonałość) dąży do bezpośredniego rozpoznania i ustabilizowania rigpa, obecności czy też czystej, niewytworzonej, pustej i świetlistej świadomości, którą należy odróżnić od sems (zwyczajnego, dyskursywnego umysłu). Droga rozwija się poprzez trzy nierozdzielne momenty — pogląd (tawa), medytację (gompa) i działanie (chöpa) — i opiera się na zasadzie samowyzwolenia (rang drol), zgodnie z którą myśli wyzwalają się same, gdy pozostawia się je bez uchwycenia i bez odrzucenia. Dwie główne techniki to trekczö (przerwanie uchwytywania) i tögal (praktyka zastrzeżona). Autor podkreśla, że Dzogczen nie jest psychoterapią, lecz drogą wyzwolenia; jego elementy adaptowane są w terapii w przypadku lęku przewlekłego, ruminacji, żałoby oraz stosunku do śmierci, z formalnym przeciwwskazaniem w zaburzeniach psychotycznych i ciężkich zaburzeniach dysocjacyjnych.
| Kod | TI107 |
|---|---|
| Nazwa (PL) | Dzogczen (Wielka Doskonałość, Tybetańska Tradycja Ningma) |
| Nazwa francuska | Dzogchen (Grande Perfection, tradition tibétaine Nyingma) |
| Skrót (FR) | DZO |
| Twórcy | transmission de Garab Dorje, Padmasambhava, Vimalamitra ; codification par Longchenpa (XIVe s.) ; diffusion occidentale : Namkhai Norbu, Sogyal Rinpoche |
| Rok | introduction au Tibet au VIIIe siècle ; codification au XIVe siècle ; diffusion en Occident au XXe siècle |
| Szkoła / Fala | Bouddhisme tibétain, tradition Nyingma ; voie sotériologique non-duelle, sommet des neuf véhicules |
| Tom źródłowy | Tom 8 Mémento des Psychothérapies |
Ta terapia jest szczegółowo omówiona (zasady, wskazania, protokół, poziom dowodów) w tomie 8 Mémento des Psychothérapies. Zobacz tom.