Ogrodoterapia (Hortiterapia)
Ogrodoterapia to celowe i ustrukturyzowane wykorzystanie praktyki ogrodniczej oraz kontaktu z żywą roślinnością w celach opieki psychicznej i somatycznej; jej formalna dokumentacja kliniczna rozpoczyna się wraz z Benjaminem Rushem, ojcem założycielem amerykańskiej psychiatrii. Jej zasada centralna: relacja między człowiekiem a żywą rośliną sama w sobie stanowi czynnik terapeutyczny, angażujący jednocześnie ciało (motorykę), uwagę, sferę afektywną (troskę o istotę żywą) oraz długi czas rytmu sezonowego. Mediacja poprzez żywą materię obniża ładunek przeniesieniowy, co tłumaczy jej skuteczność u pacjentów niechętnych do werbalizacji. Jej zakres wykracza w stronę rehabilitacji somatycznej, pedagogiki specjalnej i profilaktyki w zdrowiu publicznym.
| Kod | TI88 |
|---|---|
| Nazwa (PL) | Ogrodoterapia (Hortiterapia) |
| Nazwa francuska | Jardinothérapie (Horticulture Thérapeutique) |
| Skrót (FR) | JAR |
| Twórcy | Benjamin Rush (père fondateur de la psychiatrie américaine) ; recherche adjacente : Roger Ulrich (design hospitalier, 1984) |
| Rok | documentation clinique depuis Benjamin Rush (fin XVIIIe-début XIXe s.) ; travaux d'Ulrich en 1984 |
| Szkoła / Fala | Approches par la nature ; médiation par le vivant végétal (hortithérapie) |
| Tom źródłowy | Tom 7 Mémento des Psychothérapies |
Ta terapia jest szczegółowo omówiona (zasady, wskazania, protokół, poziom dowodów) w tomie 7 Mémento des Psychothérapies. Zobacz tom.