ध्यानात्मक कब्बालाह (मेर्काभाह, हेखालोत, लुरियानिज्म)

पश्चिमी एकेश्वरवादको सबैभन्दा पुरानो ध्यान परम्परा, ध्यानात्मक कब्बालाह मुख्यतः ईश्वरको ज्ञान र आन्तरिक रूपान्तरणको आध्यात्मिक मार्ग हो, आधुनिक अर्थमा उपचार पद्धति होइन। यसका संरचनात्मक सिद्धान्तहरू जीवनको रूखमा व्यवस्थित दस सेफिरोत, चार संसारहरू, बाइस हिब्रू अक्षरहरूको केन्द्रीयता, देवेकुत (ईश्वरीयसँग एकत्व), तिक्कुन ओलाम (संसारको मरम्मत) र कवानोत (आशयहरू) हुन्। यसका प्रविधिहरू अबुलाफियाको अक्षर-क्रमपरिवर्तनदेखि सेफिरोतको दृश्यीकरण, लुरियानिक कवानोत र उत्साही हसिदिक प्रार्थनासम्म फैलिएका छन्। लेखक जोड दिन्छन् कि कुनै पनि कठोर वैज्ञानिक अध्ययनले यसको उपचारात्मक प्रभावकारिता प्रमाणित गर्दैन; साम्प्रदायिक ढाँचाबाहिर यो अधिकतम ध्यानात्मक आध्यात्मिकता (शोक, अर्थको खोज, जीवन संक्रमण) मात्र हो, जसलाई परम्परागत चिकित्सकीय अनुगमनसँग जोडेर लिनुपर्छ।

यो चिकित्सा विस्तृत रूपमा (सिद्धान्त, संकेत, प्रोटोकल, प्रमाणको स्तर) मेमेन्तो दे साइकोथेरापीको खण्ड 8 मा समावेश गरिएको छ। खण्ड हेर्नुहोस्।